146. Ես ու լուսինը

Գիշերը արդեն վրա է հասել,
Լուսինը քնից արթնացել է լուռ,
Մի ամպի վրա քնքշությամբ նստել,
ԵՎ վայելում է երազները բյուր:

Գիշերը արդեն վրա է հասել,
Պատուհանի մոտ նստել եմ ես լուռ,
Փորձում եմ աչքերը քո ուրվագծել,
Գիշերվա խելառ երկնքում մրուր:

Ուզում եմ կորած աչքերդ գտնել,
Անցած օրերում, օրերում գալիք,
Ուզում եմ նորից աչքերդ գրկել,
Որպես խենթ օրվա մեղմօրոր ալիք:

Այդպես լուսնի հետ և խենթ, և մոլոր,
Փորձում ենք ապրել գիշերների հետ,
Եվ երազներից բյուր ու լուսավոր,
Աչքերիդ երազն ենք որոնում հավետ:

01.02.2015թ

Оставьте комментарий

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход / Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход / Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход / Изменить )

Google+ photo

Для комментария используется ваша учётная запись Google+. Выход / Изменить )

Connecting to %s