096. Նորից

Եվ երբ քեզ նորից գտա այս կյանքում,
Երբ ձեռքերդ ինձ ամուր գրկեցին,
Կարոտով ներկված գիշերներն անքուն
Լույս հորիզոնում հոդս ցնդեցին:

Երբ սեղմվեցի ես քո գրկի մեջ
Սիրտս խենթի պես թփրտաց մի պահ,
Կարոտիդ անսանձ քուլաները շեջ
Սառույց կտրեցին, քարացան ցմահ:

Երբ քո շուրթերն ինձ նորից հպվեցին
Եվ երբ ես զգացի ջերմությունդ խենթ,
Մութն ու թախիծը լուռ խմորվեցին
Կյանքիս ծերպերում չքվելով անհետ…

…Արի խոստանանք այս խելառ կյանքում
Մեր սիրո համար ամեն ինչ զոհել,
Սերն այդ փայփայել բոլորից թաքուն,
Բոլորից բարձր նրան խոնարհվել:

Որ երկրորդ անգամ, նորից կամ կրկին
Միմյանց չկորցնենք… Չփնտրենք միմյանց
Որ աղոթքներով մեր թախանձագին
Միմյանց չտանջենք… Այլ սիրենք միմյանց…

Оставьте комментарий

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход / Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход / Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход / Изменить )

Google+ photo

Для комментария используется ваша учётная запись Google+. Выход / Изменить )

Connecting to %s