103. Մի կաթիլ արցունք

Մի կաթիլ արցունք ձյան փաթիլի պես,
Մի կերպ պոկվելով երկնքից ամպոտ,
Մի տեսակ մոլոր, ցնորված կարծես,
Խավար երկնքում պար բռնեց կրքոտ…
Մի տեսակ խոժոռ, մի տեսակ տխուր,
Ասես երգելով օրերը անդարձ,
Շշնջում էր խենթ, խեղճ ու կծկտուր`
Բարի ճանապարհ… Բարի վերադարձ…
Կարոտի ցավից անզուսպ ոռնալով,
Աղաչում էր լուռ, խնդրում բարձյալին
Աղոթքով կարծես զուսպ մրմնջալով`
Բարի գիշեր քեզ… Առավոտ բարի…
Մի կաթիլ արցունք փաթիլի նման,
Մի կերպ պոկվելով երկնքից ամպոտ,
Քեզ է փնտրելու միշտ և հավիտյան,
ՈՒ քեզ խնդրելու կարոտով ցավոտ…
Որ չմոռանաս օրերը անցած,
Որ չմոռացվես օրերում գալիք,
Որ երջանկության խենթությամբ տարված,
Սերս չդարձնես ջարդված խաղալիք:
Եվ չնետես այն սենյակում մի մութ,
ՈՒր խավարն է միշտ տիրում անխնա,
ԵՎ նրա հանդեպ չվարվես անգութ,
Չթողնես սերս կարոտից ոռնա…
27.12.2013թ

Оставьте комментарий

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход / Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход / Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход / Изменить )

Google+ photo

Для комментария используется ваша учётная запись Google+. Выход / Изменить )

Connecting to %s