074. Նորից ու կրկին

Երբ բացվող օրվա ծվենների հետ,

Աշխարհն ամենքին բարև է մաղթում,

Ես կրկին զարթնում եմ իմ հուշերի հետ

ԵՎ ամեն վարկյան հայացքդ փնտրում…

 

Հագնվում եմ լուռ, փողոց դուրս գալիս

Բազում ամբոխներ կտրում ու անցնում,

Ամեն անծանոթ հայացք տեսնելիս

Նրա մեջ ես քո հայացքն եմ փնտրում:

 

Մարդկանց խելագար եմ փոքրինչ թվում,

Ոմանց էլ…Գուցէ հոգնած մի անցորդ

Ով ոչինչ չունի այս խենթ աշխարհում

ՈՒմ կուրացրել են անձնրևները հորդ:

 

Բայց բնավ ամենն այդ հոգիս չեն հուզում

Գիտեմ, որ մի օր գտնելու եմ քեզ:

Թեկուզ ԴՈՒ լինես ուրիշի սրտում

Սիրելու եմ քեզ նույն առաջվա պես:

 

Ճիշտ է,ասում են նորից չեն սիրում

Ու եթե սիրում են, սիրում են կրկին…

Բայց դա էլ բնավ հոգիս չի հուզում

Քանզի քեզ սիրում եմ ՆՈՐԻՑ ՈՒ ԿՐԿԻՆ

Оставьте комментарий

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход / Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход / Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход / Изменить )

Google+ photo

Для комментария используется ваша учётная запись Google+. Выход / Изменить )

Connecting to %s