110. Տարբեր ենք, սակայն…

Գուցե երբեք էլ մենք չհասկանանք,
Ծանոթ էինք իրար, թե`անզուսպ օտար,
Գուցե այդպես էլ մենք չհասկանանք,
Մեր միջև թախիծ, թե` խենթ կարոտ կար:

Գուցե այդպես էլ չպատկերացնենք
Գտել ենք միմյանց, թե` միմյանց կորցրել,
Գուցե այդպես էլ միմյանց չտեսնենք,
Հասցնենք հազիվ միմյանց նկատել:

Գուցե երբեք էլ մենք չտարբերենք
Որքան նվիրվենք, կամ, ատենք որքան…
ՈՒ չնայած, որ մենք շատ տարբեր ենք,
Մեր մեջ նմանակ խենթ ծվեններ կան:

Այդ ծվեններն են, որ մեր փոխարեն
Մեկ ձգում են մեզ, մեկ վանում իրար,
ՈՒ չեն էլ թողնում, որ մենք տարբերենք
Ծանոթ ենք իրար, թե`անզուսպ օտար:

07,01,2014թ

Оставьте комментарий

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход / Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход / Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход / Изменить )

Google+ photo

Для комментария используется ваша учётная запись Google+. Выход / Изменить )

Connecting to %s