097. ԴՈՒ

Արի այսօր քեզ ասեմ ԴՈՒ, ԴՈՒՔ-ով հոգնել եմ դիմելուց…
Ոչինչ, թեկուզ ինձնից հեռու և ուրիշինը լինելուց,
Թող որ մի քիչ ուրախանամ քեզ խենթ մի ԴՈՒ-ով դիմելուց…
Ինչ իմանաս գուցե, հենց ԴՈՒ-ն չխուսափի ինձ սիրելուց…

Արի այսօր քեզ կոչեմ ԴՈՒ, ԴՈՒՔ-ով հոգնել եմ սիրելուց,
Այսօր ԵՍ-ս թող դարձնեմ ԴՈՒ, երջանկանամ ԴՈՒ լինելուց,
Չխուսափեմ ԵՍ-ս թողած, կյանքում գեթ ԴՈՒ-դ խենթ սիրելուց
Եվ չափսոսոսամ այս աշխաչհում փոքրիկ մի ԴՈՒ գեթ լինելուց:

Արի այսօր քեզ կանչեմ ԴՈՒ, հոգնել եմ ԴՈՒՔ-ով կանչելուց,
Շրթունքներս ԴՈՒ են ուզում, ԴՈՒՔ չեն ուզում ծարավելուց,
ԴՈՒՔ-ն ինձ պետք չի, ԴՈՒ ես ինձ պետք, ԴՈՒ ես զրկել ինձ ապրելուց,
Թող որ այսօր ԴՈՒՔ-դ ատեմ, բայց խենթանամ ԴՈՒ-դ սիրելուց…

Оставьте комментарий

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход / Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход / Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход / Изменить )

Google+ photo

Для комментария используется ваша учётная запись Google+. Выход / Изменить )

Connecting to %s