147. Դու իմ անգին, իմ թանկ

Դու իմ անգին, իմ թանկ, իմ անկրկնելի,
Քո մատներին մարմար որքան եմ ես հպվել,
Դու կարոտ ես դարձել՝ խենթ ու անպարտելի,
Եվ իմ ամեն օրվան անհնազանդ գգվել:

Դու իմ անգին, իմ թանկ, իմ անբացատրելի,
Քո աչքերին խելառ որքան եմ ես նայել,
Դու բարձրունք ես դարձել անհաղթահարելի,
Եվ իմ կյանքի ճամփին լեռան նման հառել:

Դու իմ անգին, իմ թանկ, դու իմ անպարտելի
Որքան եմ ես տենչում քո կարտը հաղթել,
Բայց ամեն օրվա պես դու գալիս ես էլի
Դու իմ ամեն օրվա լույսն ու մութն ես դարձել:

Դու իմ անգին, իմ թանկ, դու իմ անմեկնելի
Քո մարմինը բոսոր որքան եմ ես շոյել
Մեկ լուսնոտ եմ դառել, իսկ մեկ փյունիկ էլի
Քո կարոտից խելառ ակամայից հառնել:

03.02.2015թ

Оставьте комментарий

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход / Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход / Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход / Изменить )

Google+ photo

Для комментария используется ваша учётная запись Google+. Выход / Изменить )

Connecting to %s