050. Տառապանքս

Տառապանքս անուն ունի,
Թևեր ունի՝ սիրուց պոկված,
Նման է այն քո անունին,
Քո աչքերի լույսից ձուլված․․․

Տառապանքս խենթ գույն ունի,
Քո կարոտի գույնից ծնված
Նման է այն վարդագույնին,
Ծիծաղիդ պես մեղմիկ հյուսված․․․

Տառապանքս աչքեր ունի,
Շուրթեր ունի չոր, ճաքճքված
Նման այն մեմղ հնչյունի
Որ մարում է դեռ չհնչած:

Տառապանքս ունի ոտքեր
Ու վազում է քո ետևից,
Բայց գտնելով միայն հետքեր
Տառապում է հին հուշերից…

Տառապում է տառապանքս
Քո կարոտի առաջ ծնկած,
Քո անունն է հառաչանքս
Իմ շուրթերից անզուսպ պոկված

Оставьте комментарий

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход / Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход / Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход / Изменить )

Google+ photo

Для комментария используется ваша учётная запись Google+. Выход / Изменить )

Connecting to %s