119. Կիսաթաքուն կեսգիշերվա

Կեսգիշերվա կիսաթաքուն խավարի մեջ
Քո աչքերն եմ ամենուրեք ես որոնում,
Որ և այրվեմ, և մոխրանամ ես նրանց մեջ,
Ինչպես հեռուն է մոխրանում հորիզոնում:
Կեսգիշերվա կիսաթաքուն լռության մեջ
Քո աչքերի հետ եմ անվերջ ես զրուցում
Ինչպես սիրուց ցնորվածն է մտքերի մեջ
Ինքն իրեն հետ իր մտքի մեջ անվերջ խոսում:
Կեսգիշերվա կիսաթաքուն խորհրդի մեջ
Քո աչքերի առեղծվածն եմ մեկնել փորձում,
Ուզում եմ քեզ այսօր ասել բառերն այն շեջ,
Որոնք արդեն քանի օր է ինձ են տանջում…
Ես քեզ սիրում, կարոտում եմ կարծես անվերջ,
Քո կարոտը իմ խենթ հոգում չի հանդարտվում
Տեսնես ինչ եմ արդյոք գտել աչքերիդ մեջ,
Որ ուրիշ տեղ կամ ուրիշում ես չեմ գտնում:

21.05.2014թ

Оставьте комментарий

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход / Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход / Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход / Изменить )

Google+ photo

Для комментария используется ваша учётная запись Google+. Выход / Изменить )

Connecting to %s