062. Կարոտի կապույտը

…Երկնքի կապույտն էլ անգամ անվերջ չէ,
Եվ տեղ-տեղ խամրում է երանգը նրա…
Էլ ինչի՞ համար անվերջ աղոթել,
Իսկ հետո հանգչել կապույտի վրա…

Երկնքի կապույտն էլ անգամ անհոգ չէ,
Տեղ-տեղ բծեր կան կապույտում նրա
Էլ ինչի՞ համար անվերջ խուսափել
Կապույտ կարոտի գերին չդառնալ:

Էլ ինչի՞ համար փափագել անվերջ,
Կապույտը մաքրել  սիրո երկնքից,
Չէ որ,  կարոտի քուլաները շեջ
Չեն հյուսվի երբեք առանց կապույտի…

Թող, որ կապույտը հորդա ամենուր,
Երկնակամարից անվերջ թափվի ցած
Աշխարհը դառնա մի կապույտ մրուր
Եվ մուրն այդ, մարդիկ պաշտեն խենթացած…

…Երբեք, լսում ես, երբեք չեմ իջնի,
Ես հավերժ կապրեմ երկնքի վրա…
Այս խենթ աշխարհում ինչ էլ որ լինի
Ես սիրելու եմ կապույտը նրա…

Оставьте комментарий

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход / Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход / Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход / Изменить )

Google+ photo

Для комментария используется ваша учётная запись Google+. Выход / Изменить )

Connecting to %s