155. Հայոց եղեռնը

Իմ հոգու ճիչն է հայոց եղեռնը,
Ամենքիս վիշտն է հայոց եղեռնը,
Հայոց եղեռնը որպես խորը սպի
Դեռ պիտի տնքա, դեռ պիտի ժայթքի:

Իմ սրտի ցավն է հայոց եղեռնը,
Վրեժիս ծարավն է հայոց եղեռնը,
Հայոց եղեռնը մի ցավ անմորմոք
Դեռ դառնալու է կրակ մի բորբոք:

Եվ լափելու է թուրքի գյավուրին,
Որ կործանել է անմեղ հայերին,
Որ չի խնայել կնոջ ու մանկան,
Դառնալով նրանց դահիճը դաժան:

Իմ սրտի վերքն է հայոց եղեռնը,
Իմ ցավոտ երգն է հայոց եղեռնը,
Հայոց եղեռնը որպես արյան ծով
Մինչև կյանքիս վերջ կհոսի բոսոր:

Եվ ամեն պատեհ, անպատեհ պահի
Խոր վշտի ցավով պիտի վարարի,
Եվ հորձանուտում այդ ծովի վարար
Պիտի կործանվեն գյավուրներ հազար:

24.04.2015թ

Оставьте комментарий

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход / Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход / Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход / Изменить )

Google+ photo

Для комментария используется ваша учётная запись Google+. Выход / Изменить )

Connecting to %s