117. Բարի գիշեր քեզ

Դեռ չէր հասցրել օրը ծանրանալ,
Երբ քո կարոտը ինձ ամուր գրկեց,
Եվ ինձ ստիպեց փոքր ինչ համրանալ,
ՈՒ որքան կարող էր հոգիս փոթորկեց:
Եվ ես թերթելով անցյալը նորից
Քո խենթ ու խելառ աչքերը գտա,
Կարծես ցնորված քո խենթ կարոտից
Աչքերիդ հեռվում ես խոր քուն մտա:
Որ երազիս մեջ կարոտիդ նման
Քո խենթ աչքերին ես ամուր գգվեմ,
Որ անվերջ ձգվող եզերքի նման
Խելառ աչքերիդ պերճանքը գրկեմ:
Դեռ չէր հասցրել օրը ծանրանալ,
Երբ քո կարոտից վեր թռա նորից
Եվ ինձ ստիպեցի փոքր ինչ համրանալ
Աչքերիդ անհագ ու գիժ կարոտից:
25.05.2014

Оставьте комментарий

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход / Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход / Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход / Изменить )

Google+ photo

Для комментария используется ваша учётная запись Google+. Выход / Изменить )

Connecting to %s